Abarreq                                                                      

tewḍa y as tceɛrect                                                       

csiɣ tt idd, ɣari tesfirnen,                                                        

řa d necc arriɣ as.                                                                           

tenn ayi : ‘ɛafak!’                                                                           

nniɣ as: ‘ma d areqqas?’                                                           

tenn ayi: ‘ɣar wi ɣar?’                                                                   

nniɣ as: ‘a nemřadas!’                                                                

tenna ayi: ‘awař nnec                                                                  

ifessi tiseɣnas.’                                                                             

senḥemyeɣ dd řkursi                                                          

zeg wemcan, řeḥmeɣ ɣars.                                          

tenn ayi: ɣari aryaz,                                                                  

tṛajiɣ a dd ɣari yas.’                                                                   

jar tidett d uxaṛṛiq,                                                                        

war kkiseɣ bu řayas.                                                                    

awař jar aneɣ yiẓiḍ,                                                                       

awař yeḍfar uma-s.                                                                    

war uciɣ ař ami dayi tenna:                                                  

‘aqa-c aryaz! sedjem xafes!’                                                    

csiɣ akides tiṭṭawin,                                                                  

sewḍeɣ as di tifras,                                                                   

ufiɣ tt tarwes dayes,                                                            

yetɣiř ayi d wetcma-s.                                                          

ufiɣ tt tecna am nettat,                                                                         

niɣ cwayt tecna xafes.                                                                 

qeɛ awař dayi tenna yiẓiḍ,                                                          

idewř ayi d amessas!               

                                                  

Vernedering

De lucifer viel uit haar hand

Ik pakte hem op, zij glimlachte

en ik antwoordde glimlachend. 

Ze zei: ‘dank je!’ 

Ik zei: ‘Is dit een voorbode?’ 

Ze zei: ‘waar naartoe?’ 
Ik zei: ‘opdat we elkaar benaderen.’

Ze zei: ‘Jouw woorden

ontrafelen spelden.’

Ik schoof een stoel dichterbij.

Ze zei: ‘Ik heb al een man,

ik wacht op zijn komst.’

Tussen waarheid en leugen,

verloor ik de hoop niet.

Onze woordenwisseling was zoet,

het ene na het andere woord,

tot zij plots zei:

‘Dit is mijn man! Begroet hem!’

Ik richtte mijn blik op

bekeek de gelaatstrekken,

zij leek op haar,

alsof het haar zus was.

Zij was net zo mooi

of zelfs iets mooier.

En al die zoete woorden

werden plots zo bitter!


Uit: Ahmad Ziani

Iɣembab yarezzun x wudem-nsen deg wudem n waman

2002
Originele vertaling (frans) & transcriptie: H. Banhakeia & A. Boumalk 
Vertaling (nederlands) & transcriptie K . Mourigh